آلودگی‌زدایی مکانیکی به مرحله‌ای گفته می‌شود که کاربر پس از شست‌وشو، ذرات چسبیده را با ابزار فیزیکی مناسب از سطح جدا می‌کند. خمیر کلی یکی از رایج‌ترین ابزارهای این کار است و می‌تواند روی آلودگی‌هایی مانند قیر، رزین، بقایای حشرات و ذرات جاده اثر بگذارد. این مرحله زمانی معنی دارد که شست‌وشوی معمولی نتواند سطح را کاملاً صاف کند.در اجرای این روش، روان‌کاری و فشار کم نقش کلیدی دارند. خمیر باید روی سطح بلغزد و کاربر نباید آن را مانند یک ابزار ساینده با فشار زیاد حرکت دهد. گرید محصول نیز باید با شدت آلودگی هماهنگ باشد. نمونه‌های زبر برای آلودگی مقاوم‌تر کاربرد دارند و اجرای آن‌ها نیازمند کنترل بیشتر است.محتوای این برچسب به تشخیص زمان مناسب آلودگی‌زدایی، انتخاب ابزار و ترتیب اجرای مراحل می‌پردازد. کاربر پس از کلی‌بار باید سطح را دوباره ارزیابی کند و در صورت نیاز وارد مرحله پولیش شود. خمیر کلی وظیفه پاکسازی سطح را دارد و جای اصلاح رنگ یا پوشش محافظ را نمی‌گیرد.